قانون حمایت از كودكان بدون سرپرست

هر زن و شوهر مقیم ایران می توانند با توافق یكدیگر طفلی را با تصویب دادگاه و طبق مقررات این قانون سرپرستی نمایند.

ماده 1 : هر زن و شوهر مقیم ایران می توانند با توافق یكدیگر طفلی را با تصویب دادگاه و طبق مقررات این قانون سرپرستی نمایند.

ماده 2 : این سرپرستی به منظور تامین منافع مادی و معنوی طفل برقرار می گردد ولی در هر حال از موجبات ارث نخواهد بود.

ماده 3 : تقاضانامه سرپرستی باید مشتركا از طرف زن و شوهر تنظیم و تسلیم دادگاه شود و دادگاه در صورت احراز شرایط ذیل قرار سرپرستی طفل را برای دوره آزمایشی صادر می كند.

الف- پنج سال تمام از تاریخ ازدواج آنان گذشته و از این ازدواج صاحب فرزند نشده باشند.

ب- سن یكی از زوجین حداقل 30 سال تمام باشد.

ج- هیچ یك از زوجین دارای محكومیت جزایی موثر به علت ارتكاب جرایم عمدی نباشند.

د- هیچ یك از زوجین محجور نباشند.

ه- زوجین دارای صلاحیت اخلاقی باشند.

و- زوجین یا یكی از آنها دارای امكان مالی باشند.

ز- هیچ یك از زوجین مبتلا به بیماری های واگیر صعب العلاج نباشند.

ح- هیچ یك از زوجین معتاد به الكل یا مواد مخدر و سایر اعتیادات مضر نباشند.

تبصره 1 : باردار شدن زوجه با تولد كودك در خانواده سرپرست در دوران آزمایشی یا پس از صدور حكم موجب فسخ سرپرستی نخواهد بود.

تبصره 2 : هرگاه زوجین به دلایل پزشكی نتوانند صاحب فرزند شوند دادگاه می تواند آنان را از شرایط بند الف و ب این ماده معاف نماید.

ماده 4 : قبل از صدور حكم سرپرستی دادگاه با كسب نظر موسسه یا شخصی كه كودك تحت سرپرستی موقت اوست طفل را با صدور قرار دوره آزمایشی به مدت شش ماه به زوجین سرپرست خواهد سپرد.

عدم موافقت افراد یا موسسات مذكور در صورتی كه به تشخیص دادگاه به مصلحت كودك نباشد قابل ترتیب اثر نخواهد بود. در مدت دوره آزمایشی دادگاه مجاز است بنا به تقاضای دادستان یا انجمن ملی حمایت كودكان یا موسسه ای كه طفل قبلا در آنجا تحت سرپرستی بوده است و یا راسا در اثر تحقیق به وسایل مقتضی دیگر قرار صادره را فسخ نماید.

زوجین سرپرست در مدت آزمایشی حق دارند انصراف خود را اعلام كنند و در این صورت دادگاه قرار صادر را فسخ خواهد نمود.

تبصره : قرار دادگاه در مورد برقراری دوره آزمایشی و فسخ آن فقط قابل رسیدگی پژوهشی است.

ماده 5 : دادگاه در صورتی حكم سرپرستی صادر خواهد نمود كه درخواست كنندگان سرپرستی به كیفیت اطمینان بخشی در صورت فوت خود هزینه تربیت و نگاهداری و تحصیل طفل را تا رسیدن به سن بلوغ تامین نمایند.

تبصره : هرگاه وجوه یا اموالی از طرف زوجین سرپرست به طفل تحت سرپرستی صلح شده باشد در صورت فوت طفل وجوه و اموال مذكور از طرف دولت به زوجین سرپرست تملیك خواهد شد.

ماده 6 : طفلی كه برای سرپرستی سپرده می شود باید دارای شرایط زیر باشد:

الف- سن طفل از 12 سال تمام كمتر باشد.

ب- هیچ یك از پدر یا جد پدری یا مادر طفل شناخته نشده یا در قید حیات نباشند. و یا كودكانی باشند كه به موسسه عام المنفعه سپرده شده و سه سال تمام پدر یا مادر یا جد پدری او مراجعه نكرده باشند.

تبصره : كسانی كه كودكان واجد شرایط را قبل از تصویب این قانون تحت سرپرستی گرفته اند در صورتی كه از جهات اخلاقی و مادی واجد شرایط باشند به تشخیص دادگاه نسبت به سایر متقاضیان در مورد این كودكان حق تقدم دارند و در این حالت شرط سن نیز برای طفل و سرپرستی او رعایت نخواهد شد.

ماده 7 : دادگاه صلاحیت دار برای رسیدگی به كلیه امور مربوط به این قانون حمایت خانواده محل اقامت درخواست كننده است.

ماده 8 : دادگاه از نظر رسیدگی به امور سرپرستی موضوع این قانون تابع مقررات قانون حمایت خانواده است.

ماده 9 : احكام صادر در كلیه امور مربوط به سرپرستی قابل رسیدگی پژوهشی و فرجامی است.

ماده 10 : متقاضیان می توانند با تصویب دادگاه و رعایت مقررات این قانون كودكان متعددی را سرپرستی نمایند.

ماده 11 : وظایف و تكالیف سرپرست و طفل سرپرستی او از لحاظ نگاهداری و تربیت و نفقه و احترام نظیر حقوق و تكالیف اولاد و پدر و مادر است.

تبصره : اداره اموال و نمایندگی قانون طفل صغیر به عهده سرپرست خواهد بود مگر آن كه دادگاه ترتیب دیگری اتخاذ نماید.

ماده 12 : در مواردی كه اختلاف زناشویی زوجین سرپرست منجر به صدور گواهی عدم امكان سازش می شود دادگاه در مورد طفل تحت سرپرستی به ترتیب مقرر در قانون حمایت خانواده اقدام خواهد كرد.

ماده 13 : مقررات قانون احوال شخصیه ایرانیان غیر شیعه در مورد فرزندخواندگی به اعتبار خود باقی است.

ماده 14 : مفاد حكم قطعی سرپرستی به اداره ثبت احوال ابلاغ و در اسناد سجلی زوجین سرپرست و طفل درج شناسنامه جدیدی برای طفل با مشخصات زوجین سرپرست و نام خانوادگی زوج صادر خواهد شد.

ماده 15 : خروج طفل صغیری كه برای سرپرستی به كسی سپرده شده در دوره آزمایشی از كشور منوط به موافقت دادستان محل خواهد بود.

ماده 16 : سرپرستی كه به موجب این قانون برقرار می شود فقط در مورد ذیل قابل فسخ است.

•تقاضای دادستان در صورتی كه سو رفتار یا عدم اهلیت و شایستگی هر یك از زوجین سرپرست برای نگاهداری و تربیت طفل تحت سرپرستی محرز باشد.

•تقاضای سرپرست در صورتی كه سو رفتار طفل برای هر یك از آنان غیر قابل تحمل باشد همچنین در موردی كه سرپرست قدرت و استطاعت برای تربیت و نگاهداری طفل را از دست داده باشد.

•توافق طفل بعد از رسیدن به سن كبر با زوجین سرپرست یا موافقت زوجین سرپرست با پدر و مادر واقعی طفل صغیر.

ماده 17 : قبل از صدور حكم فسخ سرپرستی دادگاه در هر مورد سعی خواهد نمود كه اقدامات لازم را در جهت سرپرستی به عمل آورد. در صورت صدور حكم فسخ سرپرستی و قطعیت آن مراتب به وسیله دادگاه صادركننده حكم برای تصحیح شناسنامه و اسناد مربوط به اداره ثبت احوال می شود.

قانون فوق مشتمل بر هفده ماده و شش تبصره پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز شنبه 1353.12.24، در جلسه فوق‌العاده روز پنجشنبه بیست‌و نهم اسفند ماه یك هزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

‌رییس مجلس شورای ملی ـ عبدالله ریاضی

Back to Top

Template Design:Dima Group